๓๑๔. ป่าป่งดงไซร้ใคร่ ยินดี
บ้านถิ่นทิ้งทอดหนี เริดร้าง
สัตว์ไพรใคร่เปรมปรีดิ์ นคเรศ
เป็นพิกลยลอ้าง ดั่งนี้ดูฉงน
ฯ
คำแปลศัพท์
ป่ง – ป่า, หรือดินมีรสเค็ม
ดง – ป่าที่มีต้นไม้ใหญ่ขึ้นหนาแน่น
ใคร่ – ต้องการ, ปรารถนา, ใฝ่
บ้านถิ่น – บ้านที่อยู่อาศัย, ถิ่นที่เป็นบ้านผู้คน
เริดร้าง – รกร้าง, ว่างเปล่า, ไม่มีใครอยู่, จากหรือพรากไป
ไพร – ป่า
เปรมปรีดิ์ – ยินดี, ชมชอบ
นคเรศ – เมือง
พิกล – ผิดปกติ, แปลกประหลาด
ยล – ดู
ถอดความ
สัตว์เมืองยินดีในป่าพงไพร
ทิ้งบ้านร้างห่างไกลเข้าไปอยู่ในป่าดง
ข้างสัตว์ป่าพากันหลงมาปลื้มเปรมใจอยู่ในเมือง
เหตุพิกลนี้เป็นเครื่องบอกว่าวิปริต คิดดูก็ควรพิศวง
