๒๖๓.ขว้างพิษบ่คว่างพ้น...... พันแขน ตนนา
ไปสบพบรังแตน................... แหย่เย้า
ร่ายมนต์ปลุกเสือแสน............ องอาจ
ไม้ชั่นรันสิ่งเหน้า....................
แน่ต้องตนเอง ฯ
คำแปลศัพท์
พิษ: งูพิษ
ขว้าง: ซัด, สลัด,(คว่าง =ขว้าง)
สบ เจอ,ปะ
แหย่เย้า: เย้าแหย่,
ทำให้เกิดความรำคาญ
ร่ายมนตร์: ท่องคาถา
ชั่น: สั้น
รัน: ตี,ทุบ
สิ่งเหน่า:
ของเน่า,ของเหม็น(ในที่นี้หมายถึงอุจจาระ)
ต้องตนเอง: กลับมาถูกตนหรือทำร้ายตน
ถอดความ
ขว้างงูพิษไปไม่พ้นกลับมาพันแขน
พบรังแตเอาไม้เข้าไปแหย่
เสือนอนนิ่งแน่ร่ายมนตร์ปลุกให้ฟื้น
เอาไม้สั้นเขี่ยคูถขึ้น เหล่านี้เดือดร้อนแก่ตัวเอง
